Start2Ultra – Groep 3 Doet het gewoon!

Afgelopen weekend was alweer de derde groep Start2Ultra aan de beurt om hun grand finale te lopen: Het Krijtlandpad. 52 kilometers en 1100 hoogtemeters. Een pittige afsluiting van zo’n 6 maanden keihard werken en een team van vrijwilligers en betrokkenen die helpt, ondersteunt, VP is, meeloopt, coacht en meer. Het is enorm gaaf als een idee tot uitvoering komt, dat is altijd zo, maar om een groep trailers te zien groeien naar ultra lopers en dan bij de grand finale binnen te halen na 52Km…. Dat maakt een mens emotioneel en vooral ook trots.

Maar eerst even terug naar de Amerongse Berg trail, want daar liep zaterdag groep 4 haar 40K en groep 5 haar 30K Event. In een deelnemersveld van 500 lopers stond voor deze S2U members dus een spannende dag op het programma. Groep 4 startte om 9:30 uur en na de eerste 10K, sloot groep 5 aan, gevolgd door 275 20K-lopers om 12:00 uur en 225 10K-lopers om 13:00 uur. Een geweldige zonnige dag in een werkelijk prachtige omgeving en heel leuk aan deze trail is dat er een VP is vlakbij start/finish, waardoor het supporteren prima te combineren viel met het high-fivenJ. Het Berghuis was gezellig druk en op het terras zaten familie en vrienden te wachten onder het genot van iets lekkers. Voor de lopers was er bij de finish het speciale Amerongse Berg biertje, wat met dit prachtige weer zeer welkom was. Alle S2U members kwamen over de finish! Een moest vanwege een liesblessure iets eerder uitstappen, een kwam met een gekneusde schouder (door een val onderweg) over de finish lijn en sommigen liepen bij de finish ‘nog even door’ om de befaamde 42,195K op het klokje te hebben staan. Er werd nagekletst, genoten en teruggeblikt. De app en FB groepen werden overspoeld met mooie foto’s en blije trailers. Weer een stap dichter bij die zo gewenste 50K, de Ultra

 

 

 

 

 

 

 

 

Het begon voor groep 3 in september. Op een zonnige zondagochtend in de tuin bij Chris, die toen zelf de TOR aan het lopen was maakten we maakten we kennis, met koffie, vlaai en natuurlijk een kennismakingsloopje. Een kennissessie over mindset, gevolgd door een bevlogen verhaal van Jan Fokke over voeding en een veel tips en adviezen over kracht en voorbereiding van Emanuel. Mijn trainingsschema, de wekelijkse feedback op de loopjes, de online community en natuurlijk de TrailEvents, Zandenbos waar groep 3 haar 30K liep, Groote Heide Ultra Trail, waar de groep haar 40K liep gevolgd door het Krijtlandpad afgelopen weekend en de 52K.

Het begon zondagochtend al vroeg in Valkenburg, zenuwachtige kopjes en bakken vol havermout. De start was in Noorbeek en na een klein motiverend woordje, vertrokken ze rond kwart voor 9. De zon kwam op over de velden en met ons speciale team van vrijwilligers en mobiele VP’s dronken we een snelle koffie en vertrokken richting Epen. Daar zou VP na 10K zijn. Precies rond het uur kwam daar Hylke, op de voet gevolgd door George. Met een paar minuutjes er tussen gevolgd door Patricia en kort daar op Peter. Ze liepen goed, mindset was dik in orde en de genoten van de route. De kop was er af en terwijl de eerste vier vertrokken richting VP 2 en Emanuel & Nanda ook, bleven Iris & Diety achter op VP 1, wachtend op onze vijfde loper, José. Sven die speciaal voor deze dag aanwezig was als mental-trailer, liep José tegemoet. Ook ik ging die kant op, tot we gebeld werden door Geraldine, José was verdwaald, liep door het centrum van Epen en via ‘zoek mijn vrienden’ werd ze nu weer op de route genavigeerd. Geen al te beste start van een lange tocht, dus we zetten Sven in om even een paar km met José mee te lopen en haar goed op weg te helpen.

In de tweede etappe werd via Camerig het Vijlenerbos bereikt, gevolgd door een stel glooiende velden en via België werd VP 2 bereikt. Inmiddels kwamen van VP 2 de berichten door dat de eerste lopers waren gearriveerd. Er werd goed gegeten en gedronken, alles werd bijgehouden, van tussentijden tot voeding, en iedereen was er goed aan. Het weer was prachtig en er werd dan ook volop genoten. De derde etappe ging richting de Vaalserberg en van daaruit in een lange flauwe afdaling richting het punt waar alle supporters verzameld waren. Het 30K punt en VP 3 bevond zich bij de voetbalclub in Vaals. Blij verrast en fris, kwamen de lopers aan. Er was nog steeds heel weinig tijd tussen de eerste vier. José liep inmiddels in haar eigen en vertrouwde diesel tempo’tje op ongeveer 50 minuten achter. Op VP 3 waren Iris & Diety er weer, met de Dropbags, waar dankbaar gebruik van werd gemaakt. De route werd vervolgd richting de 40K. Wij reden samen met Sven naar Wittem, een leuke verrassingstussenpost. Daar sloot ook Chris aan. In overleg besloten we om Sven in te zetten bij de eerste vier lopers om te pacen. Chris ging José tegemoet lopen, we bedachten dat zij wel wat gezelligheid en mental support kon gebruiken bij de laatste 12K. Via VP 4 waar Emanuel & Nanda in het zonnetje boven aan de Gulpenerberg een plekje hadden ingenomen en we nog net alle lopers even zagen, vertrokken wij richting de finish in Valkenburg. Iris ging naar de 45K, om een extra checkpunt in te lassen en wij kregen door dat José & Chris VP 4 bereikt hadden. Rond diezelfde tijd stond ik bij het draaihekje in Sibbergrubbe, onderaan de laatste pittige afdaling, klaar om Hylke te verwelkomen, George, Patricia, Peter en tot slot José. Wat een toppers! Wat een prestatie! En wat enorm gaaf en ontroerend om dit mee te mogen maken na 6 maanden begeleiding, training, coaching en advies.

Meer weten? Bel me op 06-36314960, je kan ook kijken op start2ultra.com

Cor.



Een andere tak van sport…

Wat nog geen jaar geleden bedacht en uitgewerkt werd is inmiddels een volwassen programma geworden. Ik heb het over Start2Ultra, ons initiatief om redelijk ervaren trailers mee te nemen op weg naar hun eerste Ultra. De eerste groep heeft het programma afgerond, de vijfde groep staat te trappelen om te mogen beginnen. En terwijl ik in een koud en saai kantoorgebouw zit en ik zo eens overdenk hoe het tot nu toe was kan ik maar een ding zeggen…

Fantastisch!

Want wat was het mooi om de eerste finishers te zien. Wat waren ze zelf trots en wat waren wij trots. Het is een groep mensen die ik nog regelmatig zie op onze events, leuk om telkens bij te kletsen, en wat het echt fraai maakt is dat ze allen met nieuwe doelen bezig zijn. De Eiger 51k, of een 80k, of in vier dagen 160k. Gaaf dat ze niet alleen een Ultra gedaan hebben om deze van de Bucket List af te strepen. Nee, het zijn echte Ultralopers geworden!

De andere groepen doen het ook goed. Ze komen hun trainingsloopjes op onze events doen, maar natuurlijk ook hun eigen 30k of 40k. En ook hier zie ik weer enthousiaste gezichten en een hoop gedrevenheid. De Facebooks, Whatsapps en Strava berichten vliegen me af en toe om de oren. Goede vragen worden in de groep gegooid, en ook vaak mooie artikelen die men ergens tegenkomt. Super!

Groep 2 heeft inmiddels hun racebrief gehad voor het Special Event: De 50k. Ik weet zeker dat dat weer een geweldige dag gaat worden. We lopen de 50k over het Krijtlandpad, en dan wel het mooiste stuk. Prachtige bossen, mooie vergezichten en ook wat pittige klimmetjes. Ik kijk nu al uit naar die dag. Wij zullen de groep de hele dag begeleiden. Van Start tot Finish. Ik wil natuurlijk wel meemaken wat ze aan het doen zijn en hoe het met ze gaat. Elke 10 kilometer zijn we er, als Verzorgingspost, en als Coach.


Ultralopers

Voor elke deelnemer is het zo dat er grenzen verlegd worden. Niet alleen qua afstand, maar ook qua duur. Qua doorzettingsvermogen en wilskracht, mentaal en fysiek en qua leren wat deze nieuwe sport nu betekend. Vele deelnemers lopen al tijden, vaak echter wel op asfalt. En nu is het zo dat niet alleen de ondergrond anders is, het juist wat er zich in je bovenkamer afspeelt wat je motiveert of juist weerhoudt. En geloof me, boven de 40k is het echt een andere sport…

 

De 1e groep loopt de 50km

Start2Ultra

Hoe gaaf zou het zijn om mensen te begeleiden naar hun eerste ultra, een 50 km trail? Wat begon als een aantal avonden enthousiast brainstormen werd uitgewerkt in een heus programma, met flyer en website. En zo begonnen we in februari met het werven en was er in maart een info avond gevolgd door een groep van 8 enthousiastelingen die met ons de uitdaging wel aandurfden om in 6 maanden begeleid met online coaching en advies, feedback op loopjes, thema avonden over mindset, voeding, fysiologie, kracht en materiaal van start gingen. De instap was dat je zo’n 20 km comfortabel moest kunnen lopen, je kreeg een trainingsschema op maat wat je richting gaf en structuur en je kon al je vragen stellen aan ons als team van NLP-coaches, trainers ervaringsdeskundigen en ultra traillopers.

En met dit alles begonnen we in April van dit jaar met een eerste groep. De start was gemaakt en op 7 april na een gezellige kennismaking in de bossen van Maarn begon de eerste groep Start2Ultra. Kort daarop was ook de eerste themabijeenkomst waar we naast kennismaking ook onze doelen benoemden. Er werd hard getraind, vragen werden gesteld, ervaringen gedeeld en we werkten toe naar de eerste Milestone, 30 km lopen tijdens het event Brabantse Kluis, eveneens van Trail Running Europe. Het was super om te zien hoe de groep van start ging en vol zelfvertrouwen iedereen een voor een over de finish kwam. WoW!

De volgende stap was naar de 40 km. Er zat ongeveer 2 maanden tijd tussen, de zomer brak aan wat het soms makkelijker maakte om lekker naar buiten te gaan, en eind juli op een enorm warme dag liep de groep tijdens de Leenderbos Trail hun 40 km trail. Gaaf! Alweer mooie resultaten. De duur was soms lang, daar moest hier en daar nog wat op getraind worden maar jeetje, de afstand werd toch maar mooi afgelegd. En in vergelijking met de gemiddelde marathon waar menig loper de finish ter nauwer nood bereikt kwam iedereen hier lachend en moe maar voldaan over de streep. We proosten erop, en zo volgende fase brak aan.

De spanning begon hier en daar wat meer merkbaar te worden, want oei, nu stond toch echt die 50 km als volgende op het programma. Er was geen ontkomen meer aan. Tussentijds was er nog een interessante themabijeenkomst over kracht en de laatste stapjes van het schema werden afgerond en ja, toen brak toch echt de dag aan dat de Groote Heide Ultra Trail voor de deur stond.

 

De Groote Heide Ultra

En zo gebeurde het, een exclusief mini event in de bossen van De Groote Heide: De Groote Heide Ultra. Met een route speciaal uitgezet door Chris, die vorige week nog finishte bij de TOR de Geants. De kop was er af, de lopers vertrokken, op weg naar hun eerste ultra, 50 km en de kers op de taart van hun Start2Ultra avontuur!

Al heel vroeg in de ochtend verzamelde men zich in Geldrop. De spanning was af te lezen van de gezichten. In een half jaar tijd zijn de lopers een hechte club en elkaars buddy’s geworden. Ze hadden veel zin in dit avontuur, maar realiseerde zich terdege de omvang deze uitdaging. Een aantal koos ervoor om in duo’s te vertrekken, om zo elkaar ook te kunnen steunen.

Na een korte briefing en wat tips over de route juichten we iedereen weg. En niet alleen deze eerste groep bijna ultra lopers, maar ook de tweede groep Start2Ultra, die in juni van start was gegaan en inmiddels aan Milestone 2, de 40 km was aanbeland.

De dag begon met een flauw zonnetje en redelijk aangename temperatuur. De eerste verzorgingspost werd door iedereen bezocht en het liep lekker, de lopers zagen er fris uit en vol goede zin. Speciaal voor dit event werkten we met mobiele verzorgingsposten, die gedurende de dag met de lopers meereisden en om de 10 km hen opwachtten. De kofferbak ging open en het uitgebreide assortiment van Trail Running Europe, waar de events inmiddels mede beroemd om zijn, werd uitgestald. Ja, want voor de inwendige mens moet ook goed gezorgd worden. Zeker tijdens zo’n mega prestatie!

Inmiddels was het wel begonnen met regenen en buienradar vertelde ons dat dat niet meer zou stoppen vandaag. De lopers leek het vooralsnog weinig uit te maken, die liepen gestaag verder. Ik wachtte bij de Finish, en Chris & Geraldine crosten door het bos op zoek naar de lopers op de verschillende posten. Ondertussen werd er druk heen en weer geappt zodat we overzicht hielden waar iedereen liep. Op de posten hadden we “stempelkaarten” zodat we wisten wanneer we een post konden verplaatsen.

Tegen het eind van de ochtend viel de regen met bakken uit de lucht en begon het een bijna heroïsche tocht te worden. Afgelopen zomer was het alleen maar warm en droog, en net vandaag was het de natste dag van het jaar. Ik zelf zat inmiddels ingewikkeld in een deken en nog te rillen van de kou. Chris kwam even terug naar de finish en plots zagen we Rob aan komen rennen. Maar van de totaal verkeerde kant? Wat was dit? Hij was verkeerd gelopen en nu al terug, na 44km. Na kort overleg besloten we hem maar in de auto te zetten bij Chris en opnieuw te droppen bij de laatste verzorgingspost, zo kon hij zijn Ultra toch voltooien.

En terwijl Chris Rob aan het wegbrengen was kwam de eerste loper, Robert binnen. Hij had echt fantastisch gelopen. Met een brede glimlach kwam hij over de finish. Super prestatie. Maar wat was het koud, tijd om snel om te kleden. Vrolijk babbelend een schone en droge set aan en even snel wat eten en drinken. En zo mochten we samen wachten in ons campertje op de andere lopers.

Geraldine en Chris waren inmiddels ook aan de finish, en samen met Rowan (die had voor het eerst van zijn leven 20km gedaan) stonden we te schuilen onder de luifel. Ook Hennie en Jolanda van de verzorgingspost waren aangesloten. Chris besloot de lopers een stukje tegemoet te rennen en ze op te halen. En toen hij een paar minuten weg was kwam plots Rob weer aanlopen voor zijn tweede en nu echte finish. Wow! Met omweg, maar wel dubbel en dwars een ultra lopend. Ook hier zag ik weer een glimlach op het natte en koude gezicht.

En zo kwamen ze een voor een binnen. Edwin van de 40k, super trots en schijnbaar niet moe. “Comfortabel een 50k lopen? Kom maar op! Ik kan het!” riep hij vlak na zijn aankomst. Pieter, ook van de 40k had een zware dag gehad. Zijn horloge was er mee gestopt, navigeren op de telefoon was lastig en de kou had het heel zwaar gemaakt. Maar ook hij had het maar mooi gedaan.

En al bijna bevriezend rende Chris nog een keer het bos in om de laatste lopers op te gaan halen. En jawel hoor, daar kwamen ze: Sander en Mieke! Wat was dit nu? Dat was geen gewoon lopen meer, zelfs geen hardlopen, dat was vet sprinten. Wat kwamen die twee hard over de finish. Mega stoer! En ja hoor, weer twee keer een trotse glimlach op het gezicht. Applaus en knuffels. En rap omkleden, echt iedereen was doorweekt en koud tot op het bot.

Het wachten was nu op de laatste loper van deze dag, Niels. Sander en Mieke hadden lang met hem samen gelopen maar op het laatste stuk waren ze – in overleg – met z’n tweeën verder gegaan. Zij hadden nog wat over gehad, en Niels niet meer. Die had het zwaar, maar was er wel ok mee. En terwijl Chris en Hennie hem al tegemoet waren gaan lopen en nu op 2 km voor de finish waren, renden ook Geraldine en Robert het bos in. Alles om het team compleet te maken en iedereen van Start2Ultra te laten finishen in het warme bad, wat vandaag een enorme koude en natte omgevingstemperatuur had. Iedereen stond inmiddels Ik rilde van boven tot beneden, van de kou én van de spanning. Want als Niels de finish zou halen dan hadden ze het toch echt allemaal gefixt. En ja hoor, daar zag ik hem. Oei, het liep niet als vanzelf maar hij kwam er echt aan. Op het tandvlees, en met zware benen. “De eerste 40 was op conditie, de laatste 10 op wilskracht” vertelde hij later. We juichten ook hem over de finish. Wat was dit mooi!

 

De Finish

Het was gelukt! Alle lopers hadden de finish gehaald. Mega trots voelde ik me, en ook Chris, Geraldine, Jose en mama Diny van verzorgingspost 2 en 4, Jolanda en Hennie van verzorgingspost 1 en 3 en natuurlijk alle andere lopers. De euforie was daar en de oplettende kijker kon zelfs een klein traantje in mijn linkeroog zien. Wat was dit een mooi avontuur en wat mogen we met zijn allen trots zijn op wat we samen hebben neergezet.  Met heel veel enthousiasme, passie en plezier zijn ook wij aan een avontuur begonnen. We  hebben een programma gebouwd, we hebben gedeeld, geleerd, beleefd en ervaren, we hebben gelachen en heel hard gewerkt om dit samen te bereiken. De lopers hebben meer dan 1000 kilometers getraind en ontelbare mijlpalen behaald. De groep is heel hecht geworden en iedereen had dezelfde focus, het lopen van die 50K, een Ultra en dat doel bracht een enorme verbinding.

We sloten de dag samen af met een klein feestje. Maar naast een hapje en een drankje moest er nog één ding gebeuren. Het overhandigen van de medaille. Nu ja, medaille. De afgelopen maanden hadden we ook daar werk van gemaakt. We wilden wel iets geven wat bijzonder was, een echt collectors item. En dat hebben we weten te maken. Voor iedereen die het thuis ook wil doen, dit is het recept. Neem een eik, zaag die in stukken, zaag de stukken in schijven, zaag er een kwart van af, schuur de schuiven aan één kant tot je een ons weegt, maak een ontwerp van logo en prestatie, zoek een lieve vriend die nog een echt ouderwets brandijzer kan maken (let op: dit is echt vakwerk dus kan even duren en brengt de nodige test exemplaren met zich mee), ga een avond  oefenen, stel bij en begin opnieuw en plan dan tenslotte een echte vuur/stook/brand avond en brand de blokken in met het brandijzer. Wat je dan krijgt? Dit!


De tweede groep Start2Ultra kan alvast reikhalzend uit gaan kijken naar die trofee, want die zijn bijna klaar voor de 50k en goed nieuws, ook groep drie van Start2Ultra is net gestart.

Lijkt het jou ook fantastisch om over een half jaar een ultra te lopen? Wil je het niet allemaal op eigen ‘houtje’ doen maar met een groep, gedegen begeleiding, schema’s, coaching en advies? In november gaat er weer een groep van start, daar hebben we nog een paar plekken vrij. Kijk op de website www.start2ultra.com. Of neem contact met me op via mail (cor@start2ultra.com) of app of telefoon (06 363 14 960). Als je mij contact, bel ik je altijd even terug voor een persoonlijke intake en verkennen we samen of jij in november ook Start-2-Ultra! Hoe gaaf zou dat wel niet zijn?

Cor,

ook namens Chris & Geraldine

 

 

Een fraaie mix

Inmiddels zijn we al een aardig eind op weg met Groep 1 van ons programma. Die groep maakt zich op voor de 40k over enkele weken. Groep 2 is net van start en traint hard voor de 30k. En door een wat verschoven planning hadden we deze zaterdag voor groep 1 een trainingsloopje samen staan. Niet te formeel, gewoon samen een stuk lopen door de achtertuin van Chris.

Nu leek het ons wel een leuk idee om aan dit loopje ook Groep 2 toe te voegen. Sommige mensen hadden de eerste sessie gemist, en zo kon alles en iedereen tóch met elkaar kennismaken, hun vragen kwijt en konden we ook samen plezier hebben. Enfin. zo gezegd zo gedaan.

En dus stapten Geraldine en ik op een zonnige zaterdag in The Mothership op weg naar Chris. Daar zou iedereen verzamelen en dan zouden we een stukje gaan lopen. En wat een feest was het weer.

We stappen binnen en er zijn al wat mensen. Het hangt een beetje buiten op de bank, en er heerst al meteen een vrolijke sfeer. Chris rent rond met koffie, thee, en water, en boterhammen, en, en, en… Iedereen kletst met elkaar. En daar komt de volgende binnen. Opstaan, handen schudden, voorstellen, grapjes maken, nieuwe plek kiezen. Deurbel! Hoppakee, weer opstaan, voorstellen, lachen, zitten, koffie. Deurbel…. Deurbel… en dat gaat maar door. En na 30 minuten is iedereen er en snappen ook de Groep 2 leden een beetje hoe het zit. Wie is nu wie? En waar ben ik in terecht gekomen?

Klokslag tien zegt Chris dat we moeten gaan. “Tien uur is tien uur!” Iedereen kijkt verbaast op, zo veel strengheid verwachten we niet. En we doen er verder dan ook niets mee. Nu ja, negeren, en koffie drinken dat wel. Inmiddels is iedereen een beetje aan het omkleden, flessen vullen en gear checken. En, geloof het of niet, klokslag 10:42 lopen we met z’n allen naar buiten.

Vrolijk kletsend steken we het viaduct over en lopen we de heide op. We maken twee groepen en vertrekken. Een korte route instructie en dan is het genieten geblazen. De natuur is prachtig, het weer fantastisch en de groep geweldig. Ik klets wat met iedereen en het valt me op dat iedereen met iedereen kletst. Precies wat de bedoeling is van deze loop. Elkaar leren kennen en het leuk hebben.


Op een klein veldje treffen we elkaar weer allemaal en na wat foto’s geef ik even een toelichting op het trainingsschema. Ook een stukje serieus vandaag, dat is ook deel van Start2Ultra natuurlijk. We lopen weer verder, en uiteindelijk maken we een rondje van zo een 12km. We eindigen de dag met water, koffie, een hapje en natuurlijk de teken check. Rondom het middaguur gaan we elk onze eigen kant op. Het was een super begin van de dag, en we gaan samen met de groepen nog veel plezier hebben. Het was oprecht een fraaie mix tussen trainen, informatie en plezier.